DonmuÅŸ Irmak
Courtney Hunt’ın ilk sinema deneyimi olan “DonmuÅŸ Irmak,” yalnız bir annenin başından geçenlere odaklanıyor. Tek isteÄŸi çocuklarına Noel’den önce yeni bir prefabrik ev alabilmek olan Ray, kocasının birikmiÅŸ paralarının tamamını çalarak kayıplara karışmasıyla çaresiz ve yapayalnız kalıyor. Bir yandan on beÅŸ yaşındaki oÄŸlu Troy’un ergenlik buhranıyla baÅŸ etmek zorunda kalan Ray, diÄŸer yandan beÅŸ yaşındaki diÄŸer oÄŸlu Ricky’nin Noel hayallerini gerçekleÅŸtirmeye uÄŸraşıyor. Bu zorlu mücadele içerisinde ayakta kalmaya çalışan Ray’in kaderi Mohawk kabilesine mensup Lila ile tanışması ile farklı bir yöne sapıyor. GeçtiÄŸimiz aylarda En İyi Orijinal Senaryo ve En İyi Kadın Oyuncu gibi iki prestijli kategoride Oscar’a aday gösterilerek büyük yankı uyandıran “DonmuÅŸ Irmak,” Independent Spirit Awards ve Sundance Film Festivali’nde en gözde ödüllerin sahibi oldu. Columbia Film Okulu mezunu 45 yaşındaki Courtney Hunt, daha önce Amerikan İç Savaşı’na odaklanan kısa filmi ile dünya çapında birçok festivalde de ödül yaÄŸmuruna tutulmuÅŸtu. Hunt’ın ilk uzun metraj filminin göz ardı edilemez baÅŸarısının en önemli nedeni çalışkan bir öğrencinin elinden çıktığı her halinden belli olan, sade ve ustalıkla örülmüş bir senaryosunun olması. İlgi çekici bir hikaye anlatmak için sürprizlerle ya da sırlarla çevrili karmaşık olay örgüleri yaratmanın ÅŸart olmadığını kanıtlayan filmin senaryosu son derece basit ve tek yönlü olmasına raÄŸmen oldukça sürükleyici ve heyecan verici.
DiÄŸer yandan, “DonmuÅŸ Irmak,” fazla ayrıntıya girmeden karakterlerinin tüm iç karmaÅŸalarını, bastırılmış travmalarını ve aralarındaki iktidar iliÅŸkilerini iç güdüsel bir biçimde gözler önüne seren bir yapım. Filmin başında, kendimizi Ray, Troy ve Ricky’nin gündelik hayatına tam ortadan dahil olmuÅŸ gibi hissetsek bile, beyazperdede gördüğümüz karakterlere karşı en ufak bir yabancılık beslemiyoruz. Courtney Hunt’ın karakterleri doÄŸal, akıcı ve özgün yaradılışları sayesinde seyirci ile aralarında belli bir yakınlık oluÅŸturmayı baÅŸaran, son derece yalın insanlar. Bu nedenle de onlar kendi iç dünyalarını fazla ön plana çıkartmasalar da, karakterlerle empati kurup, içlerinde saklı duygu yoÄŸunluÄŸuna ulaÅŸmamız oldukça kolay. Karakterlerle kurduÄŸumuz gönül bağını körükleyen en önemli unsurlardan biri de filmin kadrosunda yer alan oyuncuların akıl almaz performansları. BaÅŸta Ray karakterini canlandıran Melissa Leo olmak üzere, filmde yer alan her oyuncu tam anlamıyla hünerini konuÅŸturuyor. Melissa Leo, canlandırdığı karakteri sanki kendi kiÅŸisel yaÅŸam öyküsünü sahneye koyuyormuşçasına doÄŸal bir tavırla benimsiyor. Ray’in her hareketine capcanlı ve akıcı bir ritim veren bu tavır, Leo’nun niçin bir anda kendisini En İyi Kadın Oyuncu dalında Oscar’a aday bulduÄŸunu da açıklıyor. Her ÅŸey bir yana, “DonmuÅŸ Irmak”ı izlenmeye deÄŸer kılan en önemli özelliklerin başında filmin mekansal olarak ülkeler ve kültürel arasındaki sınırları hiçe sayması ve bu sınırları yıkmak için birebir çaba harcaması geliyor. Film boyunca Ray’in Lila ile iÅŸbirliÄŸi yaparak, Çinli ve Pakistanlı kaçakları Kanada sınırından Amerika’ya geçirmesini izliyoruz. Bu sınır ihlallerinin yanı sıra zaman zaman Ray ve Lila aracılığıyla Amerikan yasalarının el süremediÄŸi Mohawk bölgesine de ziyaretler düzenliyoruz. Bütün bunların sonucunda, donmuÅŸ bir nehrin çevrelediÄŸi mekanlarda yaptığımız bu gezintiler, bizlere yoÄŸun bir zamansızlık ve dünya yasalarından kopmuÅŸluk hissi veriyor. Her karakterin kendine göre yasaları ve prensipleri olduÄŸunu derinden duyumsamamıza yardımcı olan bu his, aynı zamanda bizleri toplumsal hayatın üzerimize yüklediÄŸi yasal sorumluluklar ve sözlü kanunlar üzerine de düşünmeye itiyor. Aklımıza doluÅŸan tüm bu fikirler, bir sonraki aÅŸamada Ray’in ailesine yeni bir prefabrik ev almak için baÅŸvurduÄŸu yasadışı eylemlerin meÅŸruluÄŸunu sorgulama sürecimizle birleÅŸiyor ve nihayetinde “DonmuÅŸ Irmak”ı boyun eÄŸdiÄŸimiz bazı yasaların kime göre ve hangi kriterlere göre meÅŸru olduÄŸunu kestiremediÄŸimiz enteresan bir ruh halinde izlerken buluyoruz kendimizi. Bu enteresan ruh hali, Ray’in hikayesi boyunca diken üstünde oturmamıza, hiçbir akıl oyununa veya özel efekte ihtiyaç durmadan öyküyü heyecan içinde takip etmemize de olanak tanıyor. Bu yönüyle neredeyse eski Alfred Hitchcock filmlerinin tadını yakalayan “DonmuÅŸ Irmak,” sinema dilinin en yalın haliyle izleyenlerin dikkatlerini fethetmek için yeterince malzemeye sahip olduÄŸunu da kanıtlıyor. Son zamanlarda seyredenlerin gözlerini farklı numaralarla boyamaya çalışmadan, sade, akıcı ve etkileyici bir film izlemek istiyorsanız “DonmuÅŸ Irmak,” tam size göre. |



Temmuz 20th, 2009 at 16:54
enteresan bir film olmuÅŸ
Temmuz 27th, 2009 at 12:23
emeğinize sağlık
Nisan 18th, 2010 at 21:01
çok iyi film